Hoi Allemaal,

Nou wat me vandaag is overkomen! Nicole was vanmorgen al redelijk op tijd wakker en normaal drinkt ze altijd eerst rustig een bak koffie. Maar nu zat er iets meer haast achter. Maar de normale wandeling ging s'morgens gewoon door.

En nadat we dus lekker hadden gewandeld en thuis kwamen, ging Mascha van de riem en ik niet. Wij gingen gelijk weer naar buiten. En Mascha bleef verward achter. Ook ik vond het maar raar dat mijn vriendinnetje niet meeging.

Maar goed wij dus lopen, en komen we bij het huis waar we wel vaker heen gaan, dan moet ik op een groot ding zitten ik geloof een weegschaal. In het begin vond ik het eng, maar later niet meer. Dus nu wou ik er ook wel ff opzitten hoor! En ook nu was ik natuurlijk weer heel braaf. Maar we gingen niet gelijk weg, neeeee, ik moest mee naar een hok. Waar Nicole me in deed. Nou ik snapte er niks meer van. Ik was toch braaf? Toen ik daar eventjes had in gezeten, kreeg ik een prikje. Nou en toen werd het allemaal wazig voor me en weet ik er niks meer van. Toen ik wakker werd, had ik een heel raar gevoel in mijn onderbuik. Ik miste zeg maar wat.... Dus ik kijken, nou......... nou............ ik kan het bijna niet vertellen..... maar weg..... alles weg......

En Nicole ook nog denken dat ik onwijs blij zou zijn om haar te zien. Het enige waar ik blij mee was, is dat we bij die man weg gingen, straks haalt hij nog meer bij me weg.

Niole kijk ik maar ff niet meer aan, wat denkt ze wel niet????? Mijn trots..

Dus het moraal Mannen kijk uit als je op de weegschaal moet, want voor je het weet ben je gecastreerd.

Dikke boevenknuffel Rex