Hoi nieuwe boevenvrienden,

Ik wil me even gaan voorstellen aan jullie. Ik ben Rex. Een blonde bouvier reu, geboren op 11-06-2002 in Nijverdal. Als pup ben ik terecht gekomen bij Betty. We hebben samen in Spanje gewoond en daarna ben ik in Maastricht komen te wonen. Omdat Betty erg ziek is en niet goed voor mij kon zorgen, werd ik tijdelijk door allemaal lieve mensen verzorgt. Maar Betty vond het voor mij beter om naar een vast goed adres te gaan. En is via de bouvierkennel.nl in contact gekomen met Nicole. En sind afgelopen maandag 21-8-2006 ontfermt zij zich over mij.

Ik vind het allemaal wel een beetje eng, alles is nieuw, en dat maakt mij wel een beetje onzeker. Maar ik begin er een goed vertrouwen in te krijgen. Nicole zegt tegen mij als ik de kattenvriendjes maar met rust laat, dan komt alles goed. Maar ik kan er ook niet aan doen, soms wil ik gewoon met ze spelen. Zelfs Mascha, mijn nieuwe vriendinnetje vind het niet goed als ik dan in actie wil komen.

Ik ben ook een beetje bang dat ze me alleen laat, dan voel ik me helemaal zo alleen en dan piep ik een beetje. Ja, ik ben een echte vent. Zie er stoer uit, maar ondertussen....

Nicole zegt dat we in Mascha's log alle capriolen gaan bijhouden van mij en van Mascha en ons samen. Nou ik vind het allemaal wel best hoor. Ik moet nog eerst maar zien of alles goed voor me komt, weer in beetje vertrouwen krijgen ....

Een dikke poot van Rex

Goedenavond allemaal,

Nou, daar gaan we dan. Het bij houden van een log. Volgens mijn nieuwe vrouwtje is dat leuk. Wat ik al zei, ik weet nog niet wat ik allemaal leuk vind hier en wat niet. Ben ook nog maar een week bij haar, waarvan we eerst een paar dagen in de Eifel hebben gezeten. En sinds donderdag in wat ik dus mijn nieuwe huis mag noemen. Er zijn hier veel nieuwe dingen waar ik aan moet wennen. De katten, vind ze hoogst interresant! Kan er wel de hele avond naar kijken en ze in de gaten houden. Wat ik heel gaaf vind is het vele wandelen hier in het bos, Mascha laat me alle leuke plekjes zien. En ook de waterplassen. Daar kom ik ook andere honden tegen en dan doe ik natuurlijk wel heel Macho, ben tenslotte in Spanje opgegroeid!

Vandaag was een beetje gek, op een gegeven moment nam miijn nieuwe vrouwtje mij alleen mee. We gingen naar de auto. En ik dacht, goh... gaat Mas niet mee naar het bos? Maar we gingen heel ergens anders heen, moest ook weer wat langer in de auto zitten. Toen kwamen we in een winkel, nou daar rook het me lekker, allemaal botten en koekjes en voer, zakken vol. Kan jullie wel vertellen, als je op dieet staat, dat je dan denkt in het paradijs te zijn gekomen. Maar die droom spatte mooi uiteen, ik liep mee met mijn vrouwtje en nog een man naar een achterkamertje. Daar stonden ze te kletsen en toen moest ik met de man mee en mijn vrouwtje liep de andere kant op. Nou dat vond ik dus niet grappig, ik probeerde nog bij die man weg te komen, maar mooi dat dat niet lukte. Maar achteraf viel alles mee, want hij zat de hele tijd aan me te trekken en te kammen en te borstelen, dat vind ik wel lekker hoor, alleen die fohn vond ik eng.

Voor

voor

na

na

Hoi allemaal,

Na 5 weken bij Nicole thuis te zijn begin ik me erg op mijn gemak te voelen. 1 van de voordelen hier is de tuin, waar je met dit heerlijke weer een kuiltje kunt graven waar ik lekker in kan gaan liggen.

Echt genieten dus van het mooie nazomerweer. Alleen is Nicole niet echt blij dat ik daarvoor een stuk van de tuin omploeg. Elke keer als ik bezig ben mijn bedje klaar te maken, roept ze heel hard foei, ik ga dan maar braaf liggen. Wie kan er dan boos op mij worden?

Verder heb ik het hier prima naar mijn zin. Nicole was ook nog wel heel trots op me, want we waren wezen wegen bij de dierenarts. En dit keer vond ik het niet zo eng om op die plaat te gaan zitten. Ik was ook een beetje afgevallen (van 44kg naar 42.6kg) Ik voel me daardoor nu ook wel een stukje fitter en kan Mascha daardoor ook beter bij houden. Toen we klaar waren bij de dierenarts kreeg ik ook nog een lekker koekje. Dus waarom ik nu eigenlijk bang was de 1e keer snap ik nog steeds niet!

Dikke boevenpoot Rex

Hoi Allemaal,

Nou wat me vandaag is overkomen! Nicole was vanmorgen al redelijk op tijd wakker en normaal drinkt ze altijd eerst rustig een bak koffie. Maar nu zat er iets meer haast achter. Maar de normale wandeling ging s'morgens gewoon door.

En nadat we dus lekker hadden gewandeld en thuis kwamen, ging Mascha van de riem en ik niet. Wij gingen gelijk weer naar buiten. En Mascha bleef verward achter. Ook ik vond het maar raar dat mijn vriendinnetje niet meeging.

Maar goed wij dus lopen, en komen we bij het huis waar we wel vaker heen gaan, dan moet ik op een groot ding zitten ik geloof een weegschaal. In het begin vond ik het eng, maar later niet meer. Dus nu wou ik er ook wel ff opzitten hoor! En ook nu was ik natuurlijk weer heel braaf. Maar we gingen niet gelijk weg, neeeee, ik moest mee naar een hok. Waar Nicole me in deed. Nou ik snapte er niks meer van. Ik was toch braaf? Toen ik daar eventjes had in gezeten, kreeg ik een prikje. Nou en toen werd het allemaal wazig voor me en weet ik er niks meer van. Toen ik wakker werd, had ik een heel raar gevoel in mijn onderbuik. Ik miste zeg maar wat.... Dus ik kijken, nou......... nou............ ik kan het bijna niet vertellen..... maar weg..... alles weg......

En Nicole ook nog denken dat ik onwijs blij zou zijn om haar te zien. Het enige waar ik blij mee was, is dat we bij die man weg gingen, straks haalt hij nog meer bij me weg.

Niole kijk ik maar ff niet meer aan, wat denkt ze wel niet????? Mijn trots..

Dus het moraal Mannen kijk uit als je op de weegschaal moet, want voor je het weet ben je gecastreerd.

Dikke boevenknuffel Rex